On İki Kişi Çıktık Yola

Aynı gün aynı bedende buluştuk

Sonra hep birlikte elele tutuştuk

İlk acı gördüğü ışığı

Ardından arkadaşı zevk

Özgürlük ben burdayım diye atarken çığlığını

Hüzünle mutluluk geliverdi aniden

Arkasından da neşe ile keder

Hepsinin toplamı yedi eder

Esaret usulca sıyrıldı hayatın içine

Karanlıkla aydınlık eksik kalır mı?

Sonra ben

On iki kişi başladık bir haziran günü

Çoğumuz kavgalıydık

Karanlık varsa “yokum” derdi aydınlık

Esaret ile özgürlük doğuştan küs

On iki kişi çıktık yola

Bir ben kaldım

 

 

UD, 20.04.2001

Ek bilgiler