Kanadın Altında Anılar
- Detaylar
- Gösterim: 54
Uzak diyarlardan minik, bir o kadar da yalnız bir kuş gelmişti bu mütevazı şehre.
Yalnızlığını o kadar da saklayamadı
Küçük bir kuşa âşık oldu.
.........
.........
Sonraları yüreklere hep hüzün doldu.
Kuş, kanadının altında saklamıştı anılarını hep sıcak dursun diye
Ara sıra ağlamış, ara sıra da en derin sortilerde haykırmıştı yaşamına
Bir kanat açımı yeterdi aslında düşmesi için boşluğa anılarının
Ama o hep sıkı sıkı sardı
Gözlerinde unutulmaz bir yaşamın izleri vardı
Ne vakit bir kuytuya düşse gölgesi
Yok olmuş sayardı kendisini
O da biliyordu ki, bir perdeydi sadece soluksuz sesi
Hem de yüreğine çekilmiş kapkalın bir perde
Hayalinde büyüttüğü eşini anardı hep
Semalarda umarsızca uçarken
Kanadının altındaki anılardan kurtulup
Anılarının kahramanını kanadına almanın
Bir hayalin ötesinde yaşarken
Onun hep değişeceğini sanmanın
Bir gün uçup geldi eşi yine uzaklardan
Gagasına neşeli bir cıvıldama takılmıştı
Neşeli sözler döküldü dudaklardan
Birden şaşırıp kalmıştı
Ama şaşkınlığını saklamaya çalışmıştı
Bir kere de hesapzıca sorti yapmalı
Ömür mantığa hapsedilmeyecek kadar güzeldi
Diye düşündü kuş
Zordu lakin
Gözlerini kapadı ve olanca hızınla daldı uçurumdan
Bırakıp anılarını umutsuzluğa
Sardı umudun ta kendisini
Rüzgârın sesini duydu
Sevgisini hissetti eşinin
Ani bir manevra ile sıyrıldı yerden gözlerini açıp
Başarmıştı
UD, 15.02.2005
