Hevesim Yok

Bir daha ağlanmak yok, bir daha acımak

Gözüme tebeşir tozu ilişse, yanmak yok

Karana Neşeler çaldım haberin yok

Geleceğimi baştan yazdım bugün

Gururum yok

 

Sana dert olur mu saçımı tarayışım

Her sabah seni düşleyerek uyanışım

Terli pantolonum, ıslak çoraplarım

Sadeliğimi verdim geri bir hiç için

Gören yok

 

Dokunan yok ağlamışlığıma

Sokulan yok yalnızlığıma

İçime çeksem ruhum dökülür artık

Bilen yok

 

Konuşan yok içimdeki deliyle

Bir versen, bin alırdın biliyorsun

Geçti artık son tren toz duman

Artık zaman yok

 

Geleceksin içten bakışıma bir gün

Biliyorum

Duru duruşuma

Kapımı çalacaksın kimbilir hangi umutla

Bir bakacaksın

Kimse yok

 

Bundan sonra sızlanmak kime fayda

Aramak seni keşfedeni neye yarar

Tılsımını dilensen canımdan

Veresim yok

 

Sen şimdi gittin ya

Hevesim yok!

 

 

UD, 18.01.2002

Ek bilgiler