Sevgilim İstanbul

Ah o gözlerindeki ne melem bir bakıştır

Ah İstanbul!

Yanık ellerime tutuşturulan kor gibisin

İçten içe yanan sevgilim

Buruk ve mayhoş

Hep gitmek istediğim, gittiğimde hep dönmek

Buğulu

Kalbim gibisin

Neredesin İstanbul?

Bir kere girdin mi içine

Balık ağı gibisin

Yokuşlarından yaşlar aksa

İlk gidere akıp geri gelirsin

Sevgilim!

Tutunup yollarına, tepelerinde tutsak olmak

Sonra bir köşe başında yarı baygın

Uzanıp nemli bir taşa çocukluğumu özlerim

Yarın salya sümük yatakta da olsam

Soğuğunu çeker, içime gömerim

Biz gitsek

Gitmeyiz aslında

 

 

UD, 20.10.2010

Ek bilgiler